WSTĘP:
Formalną przyczyną wybuchu wojny był trwający od wielu lat spór
argentyńsko - brytyjski o prawa do leżących na
południowo - zachodniej części Oceanu Atlantyckiego dwóch wysp,
nazwanych przez Brytyjczyków Falklandami, a przez Argentyńczyków
Malwinami.
Wojna o Falklandy, która wybuchła 1 kwietnia 1982 roku, miała być w
założeniu jej pomysłodawców krótką i triumfalną kampanią. Rządząca
Argentyną junta wojskowa potrzebowała sukcesu. Kraj znajdował się w
niekorzystnej sytuacji ekonomicznej, a poziom bezrobocia rósł
dramatycznie. Zakładano, iż szybka zwycięska wojna, która upokorzy
Wielką Brytanię - dawna potęgę kolonialną, będzie doskonałym
sposobem na odwrócenie uwagi Argentyńczyków od problemów
wewnętrznych.
Falklandy zostały odkryte przez żeglarzy angielskich pod koniec XVI
wieku, jednak długo pozostawały niezamieszkane. W 1764 roku
kolonizację Falklandów rozpoczęli Francuzi zakładając tam kolonię o
nazwie Port Louis. Hiszpania uznała to za naruszenie jej interesów i
w 1768 roku wyparła Francuzów. W 1820 roku nowo powstała Republika
Argentyńska objęła panowanie nad wyspami
tworząc w Port
Louis garnizon wojskowy i ciężki obóz karny, jednakże w wyniku buntu
miasto i wyspy przeszły pod faktyczną władzę kryminalistów. W 1831
miasto zostało zrównane z ziemią.
W 1833 roku na
Malwiny powróciła Wielka Brytania z zamiarem skolonizowania wysp,
mimo to Argentyna nie wycofała sowich żądań odnośnie zwrotu spornego
terytorium. Argentyńczycy z niepokojem obserwowali umacnianie się
Wielkiej Brytanii na wyspach, które w 1892 roku zostały oficjalnie
kolonią brytyjską.
W XX wieku w
kolejnych rządach brytyjskich dominowała tendencja do pozbycia się
niewygodnych z punktu widzenia politycznego i nie przynoszących
prawie żadnego dochodu Falklandów. Spór o prawo do wysp nasilał się
i pomimo negocjacji rozpoczętych w 1966 roku i trwających 17 lat nie
znaleziono zadowalającego rozwiązania.